WTC DE LEDECROSSERS
Shimano Fietschallenge 150 km + 100 km

Een klein jaar na onze deelname aan de prachtige maar loodzware “Trois Ballons” staan we aan de start van de Shimano Fietschallenge. Deze race-cyclo wordt door de organisatie omschreven als de zwaarste van Nederland en later zou blijken dat dit niet overdreven is. Het parcours bestaat immers uit een voortdurende opeenvolging van korte steile bulten en lange hellingen.



Hans Jurgen, Dirk R, Kurt V, Christoph, Miel en ik staan klaar voor de 150km. Pierre, Dirk C en Kurt B zullen na 60km de splitsing nemen en zo de 100km rijden. Door onze late inschrijving bevinden we ons in het laatste startvak waardoor er ongeveer 1500 wielertoeristen voor ons klaar staan om er in te vliegen. Op de eerste rij staan zelfs enkele kleppers als Lars Boom, Richard Groenendaal en de latere winnaar Thijs Al.

Na een kort interview met Boom wordt de boel op gang geschoten. De felgekleurde massa zet zich langzaam in beweging en vijf minuten later rijden ook wij eindelijk over de startlijn.



Na een korte slalom over de kasseitjes in Vaals begin ik als eerste Ledecrosser aan de klim naar het Drielandenpunt. Hans Jurgen en Dirk C komen mij echter al snel voorbij, ik probeer wel aan te pikken maar mijn onopgewarmde benen ontploffen meteen bij het hoge tempo. Na 2 km klimmen zijn ze uit het zicht verdwenen en ik zou hen enkel terugzien 150km later. Boven op Drielandenpunt kijk ik even achterom en zoek bekende gezichten. Enkel Kurt V zit vlak bij mij en samen met hem rijd ik van groep naar groep. Mijn benen voelen heel goed aan en op de hellingen kan ik zonder veel moeite telkens goed doortrekken. Kurt moet daar telkens een gaatje laten maar komt in de afdalingen steeds terug.

Op bepaalde momenten wordt het wel vrij gevaarlijk als we in grote waaiers rijden gespreid over de volledige baan. Op de vlakke en eerder golvende stukken schommelt het tempo in de pelotons immers vaak tussen de 40 en 50km/u en dan mag er niet veel misgaan. Geregeld komen we zelf eens op kop van de groep en Kurt probeert met zijn koerservaring het rondrijden een beetje te organiseren. Na 40km rijden we Pierre voorbij die ons een half uur daarvoor was gepasseerd op een helling. Pierre sukkelde al enkele dagen met keelpijn en was hiervan jammer genoeg nog niet voldoende hersteld.



Aan de eerste bevoorrading na 55km houden Kurt en ik kort halt om even de bidons bij te vullen en wat eten mee nemen. Ondertussen rijden Dirk R en Kurt B ons voorbij. Zij hebben voortdurend een tweetal minuten achter ons gereden en vinden het niet nodig om te stoppen bij de bevoorrading. Ook Christoph komt eraan net als Kurt en ik terug vertrekken, Miel en Pierre zijn dan nog even achterop.



Na de bevoorrading gaat het er iets rustiger aan toe. Het valt op dat de meeste wielertoeristen veel gegeven hebben in het eerste deel en nu wat willen herstellen. De groepen zijn kleiner en ook het tempo ligt iets lager. De hellingen blijven elkaar echter opvolgen en na een lange klim bij km 70 rijd ik voorgoed weg van Kurt. Ik heb nu Hans Jurgen en Dirk R voor mij en Kurt V, Christoph en Miel ergens achter mij rijden. De anderen hebben ondertussen de afslag voor de 100km genomen.

De volgende kilometers kan ik nooit lang in eenzelfde groep blijven zitten. In de afdalingen komt meestal vrij veel volk samen maar op de volgende helling barst het telkens weer uiteen. Op de vlakke en minder steile stukken wordt naar goede gewoonte stevig doorgereden en na 100km beginnen de eerste tekenen van vermoeidheid te verschijnen. Steeds vaker moet ik groepjes laten rijden en op een steile helling krijg ik het heel lastig, op de kleinste versnelling peddel ik tegen 8km/u naar boven. Verschillende renners staan hier te voet dus ik ben zeker niet de enige die hier sterretjes ziet.

Ondanks het afzien rijd ik toch nog geregeld anderen voorbij en na 115km zie ik in de verte Dirk R rijden. Even later kom ik aansluiten bij hem en samen komen we in een kleine groep terecht. Lang duurt dit niet want op een volgende helling krijg ik een redelijke klop en moet ik Dirk en zijn kompanen terug laten rijden. De moed zakt mij even in de schoenen want plots ben ik op mijn eentje aan het beuken tegen de wind en is er zowel voor mij als achter mij niemand meer te bespeuren. Ik forceer dan ook niet en neem rustig de tijd om nog wat suikers binnen te nemen. En ook al smaken die gels slecht, effectief zijn ze wel want even later voel ik terug kracht in de benen. Ik schakel terug naar het buitenblad en ben erop gebrand de laatste 25km nog eens goed door te trekken. Eén voor één raap ik terug wielertoeristen op en op 10 km voor de finish kom ik opnieuw bij Dirk. Die heeft last van krampen en kan niet volgen als ik op een volgende helling opnieuw versnel. Ook op de slotklim naar het hoogste punt van Nederland kom ik niet meer in de problemen en zo overschrijd ik de finish met nog wat overschot. Ik eindig bij de eerste helft van het pak en ben heel tevreden met mijn eindtijd van 5u23.



Ook de andere Ledecrossers deden het uitstekend:



Hans Jurgen eindigde de 150km in 4u56 en reed de rit dus aan meer dan 30km/u gemiddeld! Christoph kwam 5min na mij over de finish in 5u28, Dirk R finishte even later in 5u31. Miel kwam uiteindelijk aan in 5u38 en Kurt V in 5u41.

Dirk C reed tot aan de splitsing samen met Hans Jurgen en hield dit hoge tempo vol tot aan de finish! Hij legde de 100km af in 3u11. Kurt B finishte in 3u30 en Pierre hield ondanks zijn ziekte toch goed stand en kwam even later binnen in 3u31.

HomeOver onsbestuurorganisatiesstand zomerstand wintersponsorsContactfoto'sritverslagenblog